چرا رابط های SPI با TFT ها کمتر رایج هستند؟

چرا رابط های SPI با TFT ها کمتر رایج هستند؟

ترانزیستورهای لایه نازک (TFT ها) از نظر رابط های سریالی جانبی نسبت به سایر انواع نمایشگرها و اجزای دیگر گسترش کمتری دارند (SPI) به دلایل مختلف. یکی از دلایل اصلی این است که SPI شکلی از پروتکل ارتباطی است که برای ارتباط با دستگاه های جانبی در نظر گرفته شده است, مانند سنسورها, حافظه, و سایر میکروکنترلرها, اما TFT ها به ویژه برای برنامه های نمایش ساخته شده اند. TFT ها برای کنترل میزان نور ورودی به هر پیکسل طراحی شده اند, که نیاز به یک رابط متفاوت نسبت به رابط مورد استفاده برای ارتباطات بین دستگاهی دارد.
TFT ها اغلب به ارتباطات پهنای باند بالاتری نسبت به آنچه با SPI امکان پذیر است نیاز دارند, این یکی دیگر از دلایل محبوبیت کمتر SPI در TFT است. صفحه‌های با وضوح بالا که از TFT استفاده می‌کنند، نیازمندی‌های انتقال داده در زمان واقعی هستند که مدیریت آن برای SPI دشوار است.. به دلیل ظرفیت های پهنای باند بالاتر, سایر پروتکل های ارتباطی, از جمله MIPI و LVDS, در این شرایط ممکن است برای TFT ها مناسب تر باشد.
TFT ها اغلب به یک رابط کنترلی نیاز دارند که پیچیده تر از آنچه با SPI امکان پذیر است. TFT ها به رابط کنترلی پیچیده تری نسبت به آنچه که با SPI قابل دستیابی است نیاز دارند، زیرا روشنایی هر پیکسل, کنتراست, و رنگ باید قابل تنظیم و کنترل باشد. در نتیجه, TFT ها اغلب از پروتکل های ارتباطی پیچیده تری استفاده می کنند, از جمله نمایش رابط سریال (DSI) یا DisplayPort, که به TFT ها قابلیت مورد نیاز را می دهد.
مصرف برق عنصر دیگری است که استفاده از SPI را با TFT ها محدود می کند. TFT ها در دستگاه های قابل حمل مانند گوشی های هوشمند و لپ تاپ ها استفاده می شوند, جایی که مصرف باتری یک مشکل اساسی است. اگرچه SPI به دلیل مصرف کم انرژی خود مشهور است, مقدار داده ای که باید منتقل شود، مناسب بودن آن را برای TFT ها نامحتمل می کند. سایر پروتکل های ارتباطی, از جمله MIPI, در این شرایط برای کاهش مصرف انرژی و در عین حال ارائه پهنای باند مورد نیاز برای TFTها استفاده می شود.
آخرین اما نه کم اهمیت ترین, هزینه ملاحظاتی است که استفاده از SPI را با TFTها محدود می کند. تولید TFT در مقایسه با انواع دیگر نمایشگرها نسبتاً گران است; افزودن یک رابط SPI ممکن است قیمت را حتی بیشتر افزایش دهد. در نتیجه, طراحان ممکن است پروتکل های ارتباطی مقرون به صرفه تری را انتخاب کنند, مانند LVDS, برای TFT ها.
در حالی که SPI یک پروتکل ارتباطی محبوب برای ارتباط با دستگاه های جانبی است, به دلیل طراحی TFT برای کاربردهای نمایشگر، در TFT ها کمتر رایج است, نیاز به ارتباطات با پهنای باند بالا, نیاز به یک رابط کنترل پیچیده تر, نگرانی های مصرف برق, و هزینه. در حالی که ممکن است SPI در همه موارد مناسب ترین پروتکل برای TFT ها نباشد, این پروتکل محبوب و همه کاره برای ارتباط با طیف گسترده ای از دستگاه های جانبی باقی می ماند. اگر هنوز سوالی دارید, لطفا در اینجا در Display Zone با ما تماس بگیرید; ما برای اطمینان از موفقیت پروژه نمایش بعدی شما هیجان زده هستیم که با شما همکاری کنیم.